Κυριακή, 7 Ιουνίου 2009

Libertango









Aκούγεται το Libertango του Astor Piazzola, στην εκτέλεση του Yo Yo Ma.


12 σχόλια:

  1. το πάθος...

    ...θέλει τις πληγές του...

    φιλιά βρόχινα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι ακριβώς είναι...

    Νομίζω πως συνέδεσες εντελώς αυθόρμητα τις εικόνες με το τραγούδι, και μου αρέσει πολύ αυτό...

    Χαίρομαι που έγινε κατανοητό.

    Σε ευχαριστώ πολύ που πέρασες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. α,ναι!

    είναι υπέροχα όλα εδώ!
    η μουσική και οι εικόνες!

    πανέμορφα!

    καλή αρχή και συνέχεια

    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φαίδρα

    Σε ευχαριστώ που πέρασες...
    Και χαίρομαι που σου αρέσει το blog.

    Απλά όπως σου είπα, εκφράζω ότι περνάει από το μυαλό μου.
    Χωρίς να προσέχω και πολύ.
    Άλλωστε δεν ξέρω να γράφω και ιδιαίτερα όμορφα.

    Αφορμή νομίζω ήταν απλά αυτό που γράφω στην πρώτη ανάρτηση.

    Συνέχισε να μας γεμίζεις εικόνες, σκέψεις, προβληματισμούς...
    να μας εκφράζεις μέσα από εσένα...

    Φιλι - α

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ax αυτά τα γόνατα!

    Τα έδωσαν όλα...!


    Όμορφη νύχτα boy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα προτεινα ως συνεχεια του soundtrack το Mi par d'udir ancora...
    Oσο για φωτο, σε εμπιστευομαι απολυτα
    (και οχι μονο στην επιλογη φωτογραφιων και τραγουδιων)...

    x
    N

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Aura

    Ναι! Αυτά τα γόνατα... είναι απίστευτα...

    Σημαδεμένα...
    Στάζουν πάθος μάλλον...
    Συγκρουόμενα ΄θέλω' και 'πρέπει'...

    Χαίρομαι που σου άρεσαν.

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ ήρθες, και βρήκες ενδιαφέρον...
    Έυχομαι να συνεχίσεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ν.

    Πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα πρόταση...
    Συμπληρώνει με ιδιαίτερο τρόπο αυτή την ανάρτηση. Μου αρέσει...

    Αλληλοσυμπλήρωση για άλλη μια φορά λοιπόν...


    Ξέρεις πως έχεις μεγάλη επιροή στις αναρτήσεις του blog (και όχι μόνο)...

    Το κομμάτι που πρότεινες μου έφερε αυθόρμητα μία φωτογραφία που έχεις μοιραστεί μαζί μου.
    Και δεν με απασχολεί αν πραγματικά ταιριάζουν...
    Συνδέθηκαν όμως στιγμιαία στο μυαλό μου

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. θα τη μοιραστεις μαζι μου αυτη τη φωτο?
    (ειτε μεσω blog ειτε μεσω mail?)
    Και ειμαι σιγουρη οτι θα ταιριαζει...

    ...like the circles that you find
    In the windmills of your mind...

    N.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ν.

    Ξέρεις ήδη που θα δεις την φωτογραφία.

    Θα ταιριάζει...?
    Δεν θα ταιριάζει...?

    Απάντησες μόνη σου μέσα από τους στίχους...

    In the windmills of my mind...

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Buenos Aires-Αθήνα
    Επιστροφή στη θλίψη
    Με Astor Piazzola
    Συνοδεία ακουστική και μυστική
    Πίσω, που τίποτα δεν έμεινε ίδιο
    Πίσω, που τίποτα πια δε σε κρατά
    Μονάχος να χορεύεις
    Ένα χορό
    Που ούτε το πάθος δύο δε χωρά
    Κι εσύ μόνος να χαράζεις
    Φιγούρες στο χαρτί
    Με φόβο να παιδεύεις
    μονάχος να χορογραφείς
    Ένα χορό για δύο
    Μονάχος να παθιάζεσαι
    Και το ρηχό να ξεπερνάς,…
    22/8/2008

    (μόλις είχα επιστρέψει,…)
    …………………………………………
    μου το θύμησες και στο αφήνω,…

    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Βασίλη

    πολύ ωραίο.
    Χαίρομαι που η ανάρτηση αυτή στο θύμησε, και έτσι το διάβασα εδώ και εγώ.

    Αρέσει και στους δυο μας αυτή η μουσική, οι εικόνες... η κουλτούρα ίσως...

    Αυτό που έγραψες τότε όμως,
    δεν ξέρω γιατί...
    αλλά με έκανε να σκεφτώ μήπως και η απόσταση ανάμεσα στο '1' και το '2',
    είναι μεγαλύτερη και διαφορετική,
    από ότι ανάμεσα σε άλλους διαδοχικούς αριθμούς...

    Ίσως επειδή η απόσταση ανάμεσα στο '1' και το '2',
    με κάνει και σκέφτομαι την μεγάλη απόσταση
    ανάμεσα στο 'μόνος' και 'μαζί'...

    Το 'μονάχος να χορογραφείς', ακούγεται σαν το μονάχος να ονειρεύεσαι... μου αρέσει πολύ.

    Και πάντα το ρηχό μας αρέσει να ξεπερνάμε...
    τουλάχιστον εμάς...

    Ευχαριστώ
    για όλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή