Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

αδιαφορώ...



Τα όρια
τα μέγιστα.

Τα όρια απόκλισης

των θέλω από τα πρέπει
των λόγων και σκέψεων από τις πράξεις
των στιγμών στο δύο από τις στιγμές στο ένα

τα όρια απόκλισης.

Και όσο μεγαλύτερο είναι το εύρος που αντέχεις ανάμεσα σε αυτά τα άκρα,
τόσο δυνατότερος είναι ο χαρακτήρας σου...???

Όρια
και εκείνα τα Σημεία

που κρίνουν τις πορείες
και τα κοίλα
και τις αξίες
και τα πρόσημα
και τις θυσίες

Που χαρακτηρίζουν
το πριν και το μετά...


Έχω τη Δύναμη
να σκίζω μόνος μου τις σάρκες μου.
Ανέκφραστος
Ήρεμος
Και να τις ακουμπώ δίπλα μου, μπροστά μου
από εγωισμό αυτοκαταστροφικό

Έχω κατακτήσει την Αδιαφορία
δική μου...μόνον...όλη.
Σε κλάσματα δευτερολέπτου
αδιαφορώ για οτιδήποτε.
Χωρίς γυρισμό.
Αδιαφορία αληθινή και απόλυτη
σαν αυτή που ανέφερε ο Βιζέλ.

Έχω τη Γνώση να ξεχωρίζω
αυτά που είναι για μένα
που μου ανήκουν
μόνο σε μένα

Και ποιός πήρε αυτά που δικαιούταν...???

Ποιός προτιμά την ευτυχία λόγω άγνοιας...???

Προτιμώ τη δυστυχία λόγω Γνώσης
και έτσι είμαι...

Ελεύθερος...




*Ακούγεται το Struggle for Pleasure του Wim Mertens

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

Με σκεφτόσουν...









Με σκέφτεσαι συνέχεια...

Και όταν ήσουν ανέμελη και ακουμπούσες τον δεξί σου αγκώνα και το δεξί σου πόδι σε εκείνα τα κάγκελα...


Με σκεφτόσουν...


Ενώ συζήταγες με κάποιον...


Με σκεφτόσουν...


Ήσουν χαρούμενη... έδειχνες ευτυχισμένη...


Με σκεφτόσουν...


και χαμογελούσες... και εγώ σε χάζευα... και ήμουν σίγουρος...


Με σκεφτόσουν...


και φιλήθηκες.............
..............................................


Με σκεφτόσουν ???


Και όταν συζητούσες χαμογελαστή στο You do something to me που κάποτε που έγραψες...


Εμένα σκεφτόσουν ???


και μετά όλο το βράδυ
δεν άφησα τα μάτια μου να κλείσουν
ούτε ένα λεπτο.

Τα άφησα να τρέχουν
μήπως και σταματήσω να βλέπω
τόσο καθαρά αυτή σου την εικόνα...


Όλα πρέπει να είναι δύσκολα για εμένα αυτό τον καιρό...
Δεν καταλαβαίνω γιατί....


και καταλήγω σε εκείνη την σκέψη που μου είπε ένας φίλος μου
για τα ακόμα πιο τραγικά...
και θα του την 'κλέψω' χωρίς να τον ρωτήσω
και θα την γράψω μόλις διαγράψω αυτά μου τα λόγια...


και ξέρω οτί πρέπει να κάνεις πράγματα...
δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα...
και πιέζεσαι...
και εγώ σε κατανοώ...
και μένω...
επειδή έχω στιγμές με εσένα μόνο απέναντι μου...
επειδή ξέρω τι νιώθεις... και σε πιστεύω...
επειδή είσαι εσύ... και δεν γίνεται αλλιώς...


και με βοηθάει να γράφω όλες μου τις σκέψεις...




*Ακούγεται το One Bright Star του Paul Weller

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

Wild is the Wind






'' Άγριος είναι ο Άνεμoς... ''
σαν εμάς (!)
και τις μάχες των 'θέλω' με τα 'πρέπει'...





*Ακούγεται το Wild is the Wind των Dimitri Tiomkin και Ned Washington από την Cat Power.

**Σκέψη που δημιουργήθηκε από γραπτό του Φίλου μου Βασίλη.