Ο ουρανός γίνεται κόκκινος
πριν ξαναβρεί το παλιό του γαλάζιο.
Η θάλασσα κρατάει ένα μαχαίρι που στάζει αίμα
πριν το ξαναβάλει στη θήκη και γαληνέψει
για να την ταξιδέψεις.
Μπορείς να δείξεις με το δάχτυλο σου την ευτυχία
και εκείνη την αφηρημένη έννοια που έχεις μέσα σου
και ακόμα δεν της έδωσες όνομα.
Ο ρεαλισμός ταυτίζεται με την ουτοπία
που με είχες κάνει να δω...
Περικυκλωμένοι από χαμόγελα που χαμογελούν...
όταν κλείνουν τα μάτια τους
βλέπεις την γαλήνη σε αργή κίνηση.
Όλοι οι τρελοί γελούν και μιλούν στους δρόμους μόνοι τους,
ελεύθερα και χωρίς καλώδια.
Τα δέντρα αλλάζουν θέσεις όταν θελήσουν.
Μυρίζεις και πάλι εκείνο το λουλούδι
που σε μέθυσε πριν δεκάδες καλοκαίρια.
Συζητάς ακόμα και με αυτούς που δεν θάψαμε δημοσία δαπάνη.
Μιλάς με τους γάτους και πετάς πάνω σε τραπουλόχαρτα,
πίνεις τσάι με τα βιβλία και τα ποιήματα που σε αναζητούν
χωρίς να είσαι η Αλίκη.
Εγώ δεν σου έφτιαξα κανένα σπίτι για να μείνεις...
Αλλά έχω φτιάξει έναν ολόκληρο κόσμο για να ταξιδεύεις.
Σάββατο 7 Απριλίου 2012
εκείνο τον κόσμο...
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011
Δευτέρα 22 Αυγούστου 2011
Common People
Pulp, Athens, 20 / 08 / 2011
and the Common People...
and the Common People...
Infowar: Η χώρα των απλών ανθρώπων. from infowar on Vimeo.
Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011
ο Χρηστος και ο Μιλτιαδης θα ερθουν να με βρουν...και αλλες καλοκαιρινες ιστοριες
Κρυμμενος πισω απο την ανωνυμια του internet
λεω στον Χρηστο στον Μιλτιαδη και στον Θοδωρο...
οτι μου εχουν ζαλισει τα αρχιδια,
και βαρεθηκα να τους ακουω να λενε μαλακιες ενω τους πληρωνω.
Επισης ως ανωνυμος, ευκολα γινομαι και κλεφτης...
και λεω πως:
'' Οταν η αδικια γινεται νομος... η αντισταση γινεται καθηκον ''
λεω στον Χρηστο στον Μιλτιαδη και στον Θοδωρο...
οτι μου εχουν ζαλισει τα αρχιδια,
και βαρεθηκα να τους ακουω να λενε μαλακιες ενω τους πληρωνω.
Επισης ως ανωνυμος, ευκολα γινομαι και κλεφτης...
και λεω πως:
'' Οταν η αδικια γινεται νομος... η αντισταση γινεται καθηκον ''
Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011
Διαστημικες Βουτιες Ιουλιου 1.0
Τα αστερια εχουν διαφορετικο χρωμα απο εδω
Τα ονειρα ειναι ιδια...
H αδικια καπου ειναι χαμενη ή δεν φαινεται,
- ή μηπως απλα δεν την σκεφτομαι...;
Στεκομαι στην ακρη και χαζευω...
Σε νιωθω διπλα μου, και σε ρωτω...
- Δεν επιστρέφουμε μαζί;
- Δεν επιστρέφουμε
……………………………………
- Άρα, Δεν επιστρέφω
Η Γη τελικα ειναι κατακοκκινη απο ψηλα
εστω και τωρα...
Περναω την πορτα...
Πλεω στο κενο με τον δικο μου μοναδικο τροπο
Ολα ειναι διαφορετικα...
…Και χάθηκε, στο διάστημα βουτώντας
*Διαβαζεται με το Space Oddity απο τον David Bowie
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
The Tiger Lillies @Syntagma Sq. (28/6/2011)
Οι Tiger Lillies
Τα Δακρυγόνα
Η Φωτιά
και το Μπουρδέλο η βουλή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)